Joris alla Vespa

23/04/2009

Een dag eerder dan gepland reis ik naar Florence, mijn tijdelijke eindbestemming voor 3,5 maand! Hier zal mijn Italiaans tot een wonderbaarlijk nieau raken en zal ik tevens onderzoek doen naar de moderne achitectuur van deze stad. Maar eerst moet ik er nog wel even naar toe rijden vanuit Ravenna, een goede 3/4 uur met verraderlijke bergetappes.

Mijn dag begint met de gebruikelijke Italiaanse regenbui dus ik start mijn tocht al weer zeiknat op la vespa. Twee oude mannetjes bij het benzinestation in Forli weten me moed in te spreken met la donna Italiana en naarmate ik dichter bij de borden Florence kom, begint het weer op te klaren. 3 maal hoera!

De weg naar Florence leidt me door de bergen van Emilia Romagna en Toscane en zijn werkelijk schitterend. Vrijwel niemand op de slingerende weg, een heerlijk zonnetje en een prachtig uitzicht. La vespa heeft wel een beetje moeite met de bergen omhoog, maar vol trots scheurt ze dan daarna ook naar beneden.

Na zo*n 3,5 uur rijd ik Florence binnen, maar helaas heb ik te vroeg gejuicht: lekke band nummer 2, Vaffanculo! Ik besluit om de vespa maar ergens te parkeren en een taxi te nemen naar het instituut waar ik verblijf. Deze bastardo zet me echte op de verkeerde plaats af, dus  uiteindelijk moet ik nog zo*n 2km een heuvel oplopen, vol bepakt. Ik had me mijn entree in Florence toch iets anders voorgesteld.

Volledig kapot kom ik aan bij het NIKI, Nederlands Interuniversitair Kunsthistorisch Instituut, maar daar verandert mijn humeur al snel. Het is een mooi groot huis, met grote woonkamer, keuken en een mooie tuin. Geen verkeerde plek om 3,5 maand te verblijven.

Mijn avontuur in Florence kan beginnen, alleen nog even een bandje lappen…

Ravenna – Florence /136 km

Stand van zaken:

• ca. 380 km afgelegd (zonder stadsritten meegerekend)
• 2 lekke banden, 1 kapotte handrem
• Molto complimenti per la vespa

22/04/2009

Met een stralende dag in het vooruitzicht wilde ik vandaag de Po delta bezoeken. Hier mondt de rivier de Po uit in de Adriatische zee en dit blijkt zeker de moeite waard te zijn om te bekijken. Na Ravenna weer on tour op de vespa richting Porto Garibaldi. Ik dacht dat dit al mijn eindbestemming was, maar het daadwerkelijke park ligt nog zo’n 30 km noordelijker.

Na een korte blik op het lege strand en de gesloten strandtenten dus verder. Na zo’n tien minuten bleek er alleen een ander scenario voor handen. Op volle snelheid voelde ik mijn achterwiel zwalken en ja hoor, een lekke band! Mijn kwaliteiten als monteur worden dus toch nog even op de proef gesteld.

Na zo’n 500 m kom ik terecht bij een pompstation waar ik aan het bandje verwisselen begin. Redelijk onhandig, elke 1e keer is moeilijk , lukt het me om de binnenband te verwisselen, maar het is inmiddels 1 uur en dat betekent voor de Italianen: lunchtijd. In mijn eentje zit ik dus in de brandende zon voor het tankstation want ik heb lucht nodig om de band te vullen. Half drie komt mijn Italiaanse monteur weer aan en kan ik de boel fixen. Eenmaal weer op weg besluit ik de Po delta maar te laten voor wat het is en terug te keren naar Ravenna.

Ik vind dat ik na mijn eerste avontuur wel een biertje in het zonnetje verdiend heb.

klik op de foto voor meer foto’s 

20/04/2009 – 22/04/2009

Ravenna is een mooi klein stadje, beroemd om haar eeuwenoude mozaiekjes. Verder rustig stadje, niet zo veel te beleven op enkele busladingen Italiaanse scholieren na die de stad gedurende de dag terroriseren. 

Ps: Ze hebben ook grappige Italiaanse mannen op bankjes.

20/04/2009

In 1 woord: k*t! Ravenna bleek zoals ik dacht geen 40 km maar 77 km. Dat werd er nog eens goed ingewreven doordat er om de kilometer een verkeersbord stond dat aangaf wat voor pokke eind het nog was. 69km…68km…67km… Daarnaast zorgde vooral de regen voor een koud en onplezierig tripje.

Als dan ook nog de vespa tot twee keer toe stil valt omdat die geen benzine heeft te drinken, ben je er wel een beetje klaar mee. Op de reserve heb ik het toch nog gered tot een benzine station en enigszins opgewarmd door de korte pauze ging ik vol goede moed verder, tot zo’n 10 km voor Ravenna. Na een korte spookrit op de Italiaanse snelweg was het opnieuw de regen die dwars zat, zo hard dat het pijn deed in mijn gezicht. Vervolgens viel de vespa nog om bij een blik op de kaart waardoor mijn handrem afbrak.

Bij mijn aankomst bij het hostel om 13.00 uur bleek het nog dicht te zijn tot 14.30, maar gelukkig kon ik wel mijn spullen wegleggen. Rillend van de kou de stad in gereden en even geluncht. Gelukkig wel een leuke indruk van Ravenna, mooie knusse stad met fraaie gebouwen. Maar wat een dag…

Bologna – Ravenna / 77,3 km 

17/04/09 – 19/04/09

In de paar dagen dat ik in Bologna ben geweest  zijn het vooral de inwoners die me het meest zijn bij gebleven. De stad is aardig om te zien, maar ik had er iets meer van verwacht. Zoals gezegd is het een grote stad en dat heeft natuurlijk zijn voor en nadelen.

Zo zie je bij het binnenrijden van Bologna aan de rand van de stad enkel hoeren staan om opgepikt te worden en bij elk stoplicht zie je bedelaars, krantenverkopers of ruitenwassers die automobilisten lastig vallen. Het verkeer is agressiever en het gaat een stuk harder. Toch is het niet vervelend om hier op de vespa rond te rijden. Ze zijn zo gewend aan scooters dat ze er niet of nauwelijks van opkijken wanneer je kris kras door de auto’s heen beweegt. Dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld Nederland waar menig automobilist schrikt als er een scooter voorbij raast.

Daarmee gezegd heb ik snel die stijl overgenomen en daardoor cruise je lekker vrij door de stad heen. Parkeren met een vespa is eveneens geen probleem, je zet hem gewoon op het centrale plein op speciaal gereserveerde scooter/motor parkeerplekken en als er geen plek is zet je hem er gewoon naast J. Dit soms wel tot een paar rijen dik.

Het grote voordeel van een grote stad is natuurlijk de levendigheid in het centrum. Een zijstraatje van het Piazza Maggiore geeft de liefde van Italianen voor eten weer. Het straatje bestaat uit viswinkels, groenteboeren, kaaswinkels en slagers die elke dag trots hun verse waar uitstallen. Wanneer je hier rondloopt ben je getuige van een heus Italiaans schouwspel. Eten is nu eenmaal belangrijk in deze cultuur en ze willen dan ook de beste en meest verse producten die ze kunnen krijgen. Het is voor hen dan een sport om die producten te bemachtigen en je ziet ze dus druk handelen met de koopmannen.

De volgende dag ben ik toeschouwer van een publiek debat op straat tussen lokale inwoners. Een kring van mensen, een keukenopstapje en één persoon die het trapje door de kring laat gaan. Meer hebben de Italianen niet nodig om de nationale politiek het vuur aan de schenen te leggen. Mooi om te zien hoe een simpel keukenopstapje er voor zorgt dat er naar elkaar geluisterd wordt en dat men niet door elkaar heen lult. Ik kan het snelle Italiaans nauwelijks volgen, maar ik krijg wel mee dat het er vrij heftig aan toe gaat. Krachtig staaltje van Italiaans temperament.

Ik heb de laatste dagen niet echt geluk met het weer in Bologna, de dagen zijn veelal gevuld met regen, maar dat de Italianen zelfs in de stromende regen een feestje kunnen bouwen mag ik die middag meemaken. Een klein bandje speelt Italiaanse klassiekers onder een galerij en een groep van zo’n 30 meisjes van 15/16 jaar oud maken er een waar feest van. Dansend en zingend weten ze een hoop Italianen mee te krijgen en bepalen daarmee de speellijst van de band. Krachtig staaltje van Italiaans volksvermaak (ik zal proberen om hier een klein filmpje van op de site te krijgen).

Vanwege het slechte weer probeer ik maar aan mijn Italiaans te werken. Ik heb mijn eerste Italiaanse boek gekocht: ‘ Firenze in quattro stagione’ , ik begreep nog niet veel van de achterflap, maar het zal hoe dan ook wel met Florence te maken hebben. Ik laat Bologna verder voor gezien. Hopelijk wordt het weer wat beter als ik in Ravenna ben. Dit is  toch Italië god********!!

16/04/2009

Vandaag wilde ik op weg naar Bologna, de rode stad, maar helaas regende het de hele ochtend. De vrouw van het hostel wilde toch wel even zeker weten dat ik niet op il motorino stapte met dit weer, iets wat ik ook echt niet van plan was met mijn zomer-garderobe. Dus rustig ontbeten, internet bekeken en tadaa! daar was de zon weer! Alsnog snel op pad naar Bologna dus. Volgens diezelfde vrouw was ik molto fortunato, oftewel ik had mazzel.

Minder blij was ik met de weg naar Bologna, daar was niks pittoresk of gezellig aan. Het was een kwestie van overleven tussen de vrachtwagens die voorbij raasden en als ik een mogelijkheid had om naar het landschap te kijken, zag ik niet veel meer dan wat industriegebieden. Niks kleine, typisch Italiaanse dorpjes, maar je kunt ook niet alles hebben.

Eenmaal in Bologna begon de zoektocht opnieuw naar het hostel, dat zo’n 5 km uit het centrum lag en jawel hier ik stond ik voor het eerst stil zonder benzine, notabene naast een benzinepomp . Opnieuw fortunato zou je denken, ware het niet dat de benzinepomp al tijden buiten gebruik was en alleen door oude mannetjes als ontmoetingsplek werd gebruikt. Eind al goed, 500 m verder was alsnog een tank station.  

Bologna blijkt van een heel ander kaliber dan de eerder bezochte stadjes. Duidelijk een grote stad. Grote paleizen, kerken, pleinen en straten en een druk verkeer. Wat nog het meeste opvalt zijn de studenten. Bologna is een studentenstad en dat zorgt voor een levendige sfeer op de straten! Ik blijf hier 4 dagen dus ik ben benieuwd wat de stad me zal brengen behalve een hoop rode dakpannen en baksteen.

Modena – Bologna / 44 km

15/04/2009

Modena is niet een stad van wereldformaat, maar zij staat bekend om haar Piazza Grande en kathedraal omdat deze door Unesco zijn aangewezen als werelderfgoed. Daarnaast komt voor de minder cultuur beminnende onder ons hier de bekende alceto balsamico vandaan (oude azijn).

Allemaal leuk en aardig, maar ik moet natuurlijk deze stad bezoeken wanneer het belangrijkste van de stad gerestaureerd word en dus nauwelijks te bezichtigen is! (dit flikken ze nu elke keer, Guggenheim New York 2 keer bijvoorbeeld). Daarom bij deze geen woord meer over mijn avontuur in Modena (uit protest).

Wil je een email ontvangen wanneer er een nieuw bericht op www.jorisallavespa.nl staat, vul dan je email-adres in en klik op subscribe

14/04/2009

Vandaag was het tijd om op pad te gaan richting Bologna. De gastheer van het hostel had me even de juiste richting op gewezen, dus ik was al snel goed op weg voor mijn eerste echte roadtrip in Italië: Verona-Mantova. Het was lekker weer om te cruisen, alleen de Po vlakte bleek niet zo spannend om door heen te rijden. Het is een beetje te vergelijken met de Nederlandse polder met akkers, boerderijen en zo nu en dan een Italiaanse versie van een bruisend dorp zoals Gilze-Rijen.

Dat la vespa toch de nodige aandacht trekt, bleek wederom bij een tankstation net voor Mantova. De pompbediende (ja die hebben ze nog in Italië)  stond verbaasd naar mijn geel kentekenplaatje te kijken. Een ouderwetse ‘gooi maar vol’  kreeg ik er in het Italiaans jammer genoeg nog niet uit, maar toen ik vertelde dat ik een rondreis maakte op een vespa door Italië, kon ook deze stijlvolle man een glimlach niet onderdrukken.Hij wenste me een buitengewoon goede reis en ik kon verder naar Mantova.

Op de plattegrond lijkt het binnen rijden van het centrum van Mantova een appeltje-eitje, maar ook hier hetzelfde probleem als in Verona. Italianen zijn blijkbaar dol op eenrichtingswegen en dat maakt de zoektocht naar het toeristenbureau niet gemakkelijk. Omdat ik nog geen onderdak had leek me een beetje informatie toch wel handig. Een Italiaanse tabakswinkel kon me wel duidelijk maken dat er geen jeugdhostel was en dat een goedkoop hostel überhaupt moeilijk te vinden was.

Met de Italiaanse prijzen in het achterhoofd en het gebrek aan een VVV zorgde ervoor dat ik mijn reis doorzette richting Modena, zo’n 70 km verder.Ik wist dat Modena een jeugdhostel had en ik wilde deze stad zowiezo bezoeken op weg naar Bologna. De reis ging voorspoedig met als hoogtepunt mijn eerste kilometers op de Italiaanse snelweg Oops… Moeten ze de route ook maar beter aangeven hoor.

Verona- Modena / 122 km

klik op de foto voor meer foto’s

12/04/2009

Gisteren na het ontbijt (ik heb nog nooit koffie voorgeschoteld gekregen in een au bain marie bak met een pollepel, leve het hostel leven!) met een stel de stad ingegaan voor wat bezienswaardigheden, Het huis van Juliette, Romeo en het amfitheater. Bleek vooral rondhangen, met name de Brazilianen die mee liepen doen alles op hun gemakje . Rustig dagje dus in de zon.

13/04/2009

Vandaag met de vespa erop uit gegaan in en rond Verona! Het beginpunt was il Giardino di Giusti, een 16e eeuwse tuin. Heerlijk rustig, slechts enkele toeristen, een prima plekje om de dag te beginnen. Vervolgens de 1e bergetappe ondergaan naar een heuvel buiten de stad. Vanuit de stad heb je continu zicht op een heuvel met een rond gebouw en ik vroeg me toch wel af wat daar nu te zien was. Met wat moeite in de klim toch redelijk eenvoudig de eerste heuvel bedongen. Eenmaal aangekomen: wat een uitzicht!!!

De foto zegt genoeg denk ik zo… (het gebouw bleek trouwens hoe verassend een kerk)

Na een goede lunch op de heuvel (tsja, Italië draait toch ook echt om eten ) terug de stad in en langs il Cemetero gegaan. Ik heb nog nooit zo’n mooie begraafplaats gezien! Hier bleken ook veel belangrijke Italiaanse families te liggen. Een tweede gedeelte van de plek bestond uit afzonderlijke mausolea, zowel traditioneel als modern vormgegeven, voor bijzondere personen. Zo ook voor de beeldhouwer Giacometti en de architect Aldo Rossi. Al met al een heerlijke dag.

11/04/2009

Het zonnige Nederland is voor het zonnige Verona geruild, ondanks de slechte weersvoorspellingen blijkt het een stralende dag. Daar sta je dan met je bagage en brommer op het station. Terwijl alle auto’s en motoren snel wegscheuren kan ik de vespa op gaan tuigen met de bagage en op zoek naar het jeugdhostel. Jawel, mijn eerste Italiaanse kilometers… en wat voor kilometers!

La vespa was al snel gewend aan de Italiaanse rijstijl en negeerde menig eenrichtings-weg Na wat middeleeuwse kinderkopjes aangekomen bij il ostello di gioventú, villa Francescati. Op het eerste oog een heel mooi hostel met grote tuin erbij, maar ik mag helaas nog niet binnen kijken omdat de slaapzalen tot vijf uur zijn gesloten. Dus eerst maar eens Verona in om te lunchen met een glas vino bianco!

Verona wordt la piccola Roma genoemd en ik begrijp al snel waarom. Verona is een mooie knusse stad met prachtige gebouwen, kleine straatjes en het centrum wordt ook doorkruist door water. Omdat ik nog met een zware schoudertas rondloop besluit ik om de bezienswaardigheden links te laten liggen en gewoonweg rustig de stad in te strompelen. Om vijf uur kan ik me eindelijk opfrissen en besluit ik om de spiegel op la vespa te monteren. Dat bleek geen succes want handige Joris moest natuurlijk la vespa naast een afvoerrooster parkeren. Het enige moertje dat bij de spiegel hoorde viel natuurlijk door het rooster heen en na een hoop gekloot besloot een Italiaan me maar te helpen. Hij kreeg het moertje er gelukkig wel uit maar Joris zou hem natuurlijk er nog een keer in laten vallen! Dat belooft nog wat de komende vijf maanden. 

Uiteindelijk kregen we het alsnog voor elkaar en kon ik de rest van de avond van de Italiaanse keuken gaan genieten. Met fromaggi, prosciutto en een heerlijk glas wijn sloot ik de dag af. Oh ja en nog wat biertjes voor het hostel met een paar Duitsers en Brazilianen. La vita e bella!