15/07/09
Met enkele uren slaap stappen we fris en fruitig (…) opnieuw de stad in. Doordat de eerste dag in het teken stond van rondslenteren is het vandaag tijd voor cultuur, maar niet voor een bezoek aan de ‘mercato del pesce’ ofwel vismarkt te hebben gebracht. Er is wel degelijk veel verse vis aanwezig in Venetië, je moet het alleen weten te vinden. Er staan overal kraampjes met de meest uiteenlopende vis, schaal en schelpdieren en ons ontbijt bestaat uit een partijtje verse, rauwe sardientjes die we samen met een lokale meeuw delen. Die blijkt net zo’n liefhebber te zijn als wij en wijkt niet meer van onze met vis besmuikte handen. Een beter begin van de dag valt niet te wensen!
De dag gaat verder tussen de toeristen op het piazza San Marco met allereerst het Palazzo Ducale op het culturele programma. Deze vroege zetel van de regering heeft een overkill aan wand- en plafondschilderingen waardoor we vervolgens lichtelijk vermoeid, samen met massa’s toeristen, door de San Marco dwalen. Met het imponerende werk van Tintoretto in de Scuola San Rocco sluiten we de dag af en eindigen in een buitenwijk op een terrasje aan het water: met een biertje in de hand gapen naar de vele excentrieke voorbijgangers.
Voorzien van een flesje prosecco gaan we op weg naar het station voor de terugreis. Daar aangekomen blijkt dat we slechts 4 minuten overstap tijd hebben in Bologna, willen we dezelfde avond nog in Florence arriveren. Na bestempeld te zijn als gestoorde Nederlanders (treinen in Italië rijden namelijk zelden op tijd) besluiten we het er toch op te wagen met in het vooruitzicht waarschijnlijk een nachtje op straat slapen in Bologna. Om het avontuur nog spannender te maken missen we een aantal minuten voor vertrek twee kaartjes! Ik zet op slippers een sprint in naar het loket, maar de lachende kaartjesverkoper komt me al tegemoet gelopen met de resterende kaartjes in zijn hand en na opnieuw uitgemaakt te zijn voor gekke Nederlanders weten we nog op tijd in de trein te belanden.
De slippertjes worden in de trein langzaam omgewisseld voor ‘running shoes’ en de spanningen over de overstap nemen langzaam toe. Hoewel Bologna een prima stad is hebben we toch niet zo’n zin om daar te overnachten! Totaal overbodig blijkt later. De trein arriveert ruim op tijd en onze aansluiting heeft een uur vertraging. Italiaans kwartiertje. Op het perron vermaakt Pepe die dezelfde trein moet hebben ons intussen met wilde Italiaanse gebaren en sterke verhalen.
Na een klein uurtje kunnen we onze reis dan toch nog voortzetten,eveneens een bijzondere ervaring. De trein heeft namelijk als eindbestemming de regio Calabria en is vol bepakt met Italiaanse families met kleine kinderen, koffers en huisdieren die in het zuiden de vakantie gaan doorbrengen. Elk vrij plekje in de trein is bezet en met een bescheiden vierkante meter in het gangpad maken wij ook deel uit van deze volksverhuizing, een trein in Azië is er niks bij.
Uiteindelijk zijn we blij als we na zo’n twee uur ons los kunnen wrikken en in Florence uitstappen Einde dag twee,Venetië, pfffff….