02/08/09
Met een volle tank vroeg op weg naar Pienza. Het lastigste aan reizen zonder meneer TomTom die zegt waar je heen moet, is het vinden van de juiste regionale weg. Nu beland ik dus ook weer op de verkeerde weg, maar wat een fantastische misvatting. Deze weg leidt me dwars door Le Crete, een regio in Toscane met een compleet ander landschap, gedomineerd door ruige zandgronden, droge hooivelden en imposante rotspartijen. De vergezichten zijn fenomenaal en ik moet me inhouden om niet om de vijf minuten te stoppen om een foto te maken, er ligt tenslotte nog zo’n 120 km voor me vandaag.
Een kopje koffie in het plaatsje Ansciano vervolmaakt het begin van de dag doordat la vespa veel bekijks heeft. Een paar oude mannetjes discussieren driftig over het model, welk jaartal etc… voordat ze me aanspreken en ik ze van alle informatie kan voorzien. Tegenover het cafe spelen twee oude mannetjes een kaartspel onder het oog van de lokale bevolking. Gemoedelijk sfeertje.
Vanuit Asciano bereik ik Pienza, een klein pittoresk plaatsje waar Pius II zijn nodige sporen heeft achtergelaten. Eigenlijk mag ik niet in het centrum komen, maar stoicijns parkeer ik de vespa op het mooiste plein van het dorpje. Als een paar oude Italianen me hoofdschuddend aankijken en wijzen op de naderende boete, besluit ik Pienza maar te laten voor wat het is en mijn reis te vervolgen naar Montepulciano, beroemd om haar ‘vino nobile’.
Na werkelijk duizenden zonnebloemen te zijn gepasseerd ondervind ik hetzelfde verkeersprobleem in Montepulciano. Hier kan ik eveneens niet in het centrum komen en lokale inwoners wijzen me op de enige optie, de boel achterlaten op de parkeerplaats. Omdat ik niet graag de steile, middeleeuwse straatjes met 35 graden en volle bepakking wil betreden en evenmin mijn bagage onbeheerd achter wil laten, is dit het einde van mijn bezoek aan Montepulciano. Peccato, geen vino nobile voor mij.
Via Chiusi kom ik terecht in de periferie van Perugia en hier mis ik meneer TomTom opnieuw een beetje. Het blijkt nogal een opgave om in het historisch centrum te komen en eenmaal aangekomen wordt het een beproeving om naar boven te komen. La vespa moet hard werken in de eerste versnelling :) .
Hard werken wordt echter beloond en ik arriveer in een schitterend oud hostel, hartje centrum met een uitzicht over de stad en de velden van Umbrie. Ik had het slechter kunnen treffen…